नसोध्नु मलाई! (Poem)

हिजो उ सँग मित लगाएँदोबाटोमै छुटेर गयोउ सँगै प्रित लगाएँपुनः अस्ताएर गयोमलाई एक्लो बनाएरअनायासैमलाई दुःखी बनाएरआजप्रकृतिसँगै मित लगाएँअनि…

प्रत्येक दिनउदाउँदो घामसँगैभेटिने नयाँ आकृतिहरूसाँझको गोधूलिसँगैकता हराउँछन्?बाध्यताबीच उम्रनेजिम्मेवारी पूरा गर्दा गर्दैवर्षौँ लगाएरबुनेको सपनाहरूकता बिलाउँछन्?अनि निर्दोष आँखामाआवारा भई पोखिएकारंगिबिरंगी…

समयको कोखमा म, एक अल्लारे ठिटो थिएँ रूप थियो, रङ्ग थियो नसा नसामा जोस थियो मनमा छुट्टै उत्साह…

ए साथी,कडा परिश्रम गरेर फलौँ न..फूलौँ न यही देशको मातोमा जीर्ण तन र उदास मन,पोको पारेर ओइलिन नजाउ…

औँसीको अन्धकारमाएकान्तको बासमाम,म सँग मात्र हुँदानमिठो सम्झनाहरूआकाशझै गर्जिएरमनभरी चट्टान पर्छनिराशाको बादलभित्र गुम्सिएको एक रहरचिच्याएर कराउछअनि बिरक्तिएको मनउफ!यो त…

कति व्यस्त प्रकृति, हावा निरन्तर बहिरहेछ, घाम झुल्किरहेछ, मौसम बदलिरहेछ, ऋतु फेरिरहेछ, नदी बगिरहेछ, जुन चम्किरहेछ,